راهنمایی بیماران برای مصرف قرص وارفارین

قرص وارفارین دارویی است که تنها با تجویز و نسخه پزشک در دسترس بوده و برای جلوگیری از تشکیل یا بزرگتر شدن لخته های خطرناک خون مورد استفاده قرار می گیرد. هنگام مصرف قرص وارفارین به تداخلات دارویی و غذایی این دارو دقت نمایید.

لخته شدن خون به طور طبیعی جهت جلوگیری از خون ریزی مفید است اما هنگامی که این لخته های خون حاد شده و خطرناک شوند، منجر به حمله قلبی، سکته، ترمبوز رگهای عمقی یا آمبولی ریوی می شوند. از آنجا که قرص وارفارین مانع از ایجاد لخته های خونی می شود، آنتی کوگلانت نامیده می شود.

وارفارین چگونه عمل می کند؟

تشکیل یک لخته در بدن فرآیند پیچیده ای است که مواد گوناگونی به نام فاکتورهای انعقادی در آن دخیل هستند. وارفارین توانایی بدن در تشکیل لخته خون را توسط ممانعت از تشکیل فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین K، کاهش می دهد. ویتامین K برای تشکیل فاکتورهای انعقادی و ممانعت از خونریزی اهمیت دارد. بنابراین، با استفاده از داروهایی که فاکتورهای انعقادی را مهار می کنند، بدن شما می تواند از تشکیل لخته های خطرناک جلوگیری کرده و همچنین از بزرگتر شدن لخته ها نیز ممانعت به عمل آورد.

نظارت بر مصرف و میزان دوز مجاز

 هدف درمان توسط وارفارین، کاهش سرعت انعقاد خون بوده و جلوگیری از انعقاد کامل خون مد نظر نیست. بنابراین، نیاز است با انجام آزمایش خون، طور دقیق بر تاثیر وارفارین نظارت شود. بر اساس نتایج حاصل از آزمایش خون، دوز روزانه وارفارین تنظیم شده تا زمان انعقاد خون شما را در یک محدوده هدف حفظ کند. آزمایش خون برای اندازه گیری زمانی انجام می شود که خون لخته شده و بعنوان آزمایش زمانبندی پروترومبین یا (PT) تعریف می شود. PT با یک مقیاس بین المللی نرمال (INR) گزارش می شود.

INR راهی استاندارد برای مشخص کردن میزان PT می باشد. INR تضمین می کند که نتایج PT بدست آمده از آزمایشگاهای گوناگون می تواند با هم مقایسه شود. اندازه گیری INR (حداقل یک بار در ماه و یا گاهی دو بار در هفته) برای اطمینان از باقی ماندن وارفارین در سطح موثر خود، دارای اهمیت است. اگر INR خیلی کم باشد، جلوگیری از ایجاد لخته های خون غیر ممکن بوده و در عوض هنگامی که این عدد خیلی بالا باشد، خطر خون ریزی در فرد افزایش می یابد. به همین دلیل کسانی که تحت درمان با وارفارین هستند، می بایست به طور مرتب تحت آزمایش خون قرار بگیرند.

بر خلاف بسیاری از داروها که در یک دوز مشخص تجویز می شوند، دوز مصرفی وارفارین مطابق با نتایج INR آزمایش خون تنظیم می شود؛ بنابراین، این دوز معمولا در طول زمان تغییر می کند. قرصهای کومادین/ وارفارین در رنگهای گوناگون بوده و هر رنگ حاوی دوز خاصی است.

تفاوت بین داروهای ژنریک و داروهای تجاری

فرض بر آن است که داروهای ژنریک دوز مشابه، اثرات درمانی، نحوه مصرف، اثرات جانبی و قدرت مشابهی با داروهای اورجینال داشته باشند. سازمان غذا و داروی آمریکا لازم می داند که تمامی داروهای ژنریک به اندازه داروهایی تجاری سالم و موثر باشند.

داروهای ژنریک اغلب ارزانتر از انواع تجاری خود هستند زیرا سازندگان ژنریک متحمل هزینه های توسعه و بازاریابی یک داروی جدید نمی شوند. داروهای ژنریک می بایست ترکیبات موثر مشابهی با انواع تجاری خود داشته باشند. کامودین (محصول تجاری) و وارفارین (محصول ژنریک) هستند و در این شرایط سازندگان تلاش کرده اند که رنگی که نشان دهنده قدرت قرص است را یکسان کنند. هدف از این کار شناخت دوز مربوطه از طریق رنگ برای بیمار و ممانعت از اشتباه و خطا در انتخاب دارو است. در این صورت، اگر رنگ یا دوز قرص متفاوت باشد، بیمار می تواند فورا موضوع را به داروساز یا پرستار خود اطلاع دهد.

وارفارین می بایست کاملا مطابق با تجویز و نسخه پزشک مصرف شود. هرگز دوز مصرفی خود را افزایش یا کاهش ندهید مگر اینکه توسط پزشکتان توصیه شود. اگر یک دوز را فراموش کردید، با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید.

جدول 1. نامهای وارفارین در کشورهای مختلف

کشور نام
استرالیا وارفارین، ماروان
کانادا آپو وارفارین
اندونزی سیمارک 2
پرتغال وارفین
اسپانیا آلدوکومار
تایلند بفارین، مافوران، فارگم
ترکیه اورفارین
ونزوئلا آناسمول، کومار

اثرات جانبی

اصلی ترین اثرات جانبی داروی وارفارین لخته شدن خون در صورت مصرف دوز کمتر از میزان تجویز شده و خون ریزی به واسطه مصرف دوز بیش از حد می باشد. جدی ترین خون ریزی مربوط به دستگاه گوارش یا خون ریزی داخل مغزی است. خون ریزی بیش از حد می تواند در هرکدام از نواحی بدن رخ دهد و بیماران مصرف کننده وارفارین می بایست هر سقوط یا تصادف و یا نشانه و علائم خون ریزی یا کبودی غیر معمول را به پزشک یا پرستار خود گزارش دهند.

نشانه های خون ریزی غیر نرمال شامل:

  • خون ریزی از لثه ها
  • وجود خون در ادرار
  • مدفوع خونی یا سیاه
  • خون ریزی از بینی
  • استفراغ حاوی خون

سردرد غیر عادی یا سردردی که شدیدتر از قبل بوده نیز ممکن است نشانه خون ریزی داخل مغزی باشد.

چه زمانی می بایست با پزشک خود تماس بگیرید

اگر نشانه های زیر را در خود مشاهده کردید، می بایست فورا با 115 و یا پزشک معالج خود تماس بگیرید:

  • سردرد شدید، گیجی، ضعف یا بی حسی
  • وجود میزان زیادی خون شفاف در هنگام سرفه کردن
  • استفراغ خونی
  • خون ریزی بدون توقف
  • وجود خون شفاف در مدفوع
  • سقوط یا ضربه وارده به سر
  • سردردی که شدید یا غیر عادی باشد

برخی تغییرات ساده برای کاهش خطر خون ریزی در هنگام استفاده از وارفارین شامل موارد زیر است:

  • استفاده از مسواک با دندانه های نرم
  • استفاده از نخ دندان موم مانند
  • استفاده از دستگاه ریش تراش برای تراشیدن صورت در آقایان به جای استفاده از تیغ
  • دقت در استفاده از ابزار تیز مانند چاقو و قیچی
  • ممانعت از فعالیتهایی که ریسک بالایی سقوط یا آسیب را ایجاد می کنند (مانند ورزشهای تماسی)

وارفارین و سبک زندگی

تغییر در زندگی روزانه می تواند بر روی INR تاثیر بگذارد. بنابراین، دانستن بایدها و نبایدها در هنگام درمان با وارفارین بسیار مهم است.

وارفارین در بارداری

وارفارین در طول دوران بارداری پیشنهاد نمی شود. زنی که در زمان درمان با وارفارین باردار بوده یا قصد بارداری دارد می بایست فورا با پزشک خود مشورت کند.

جراحی عمومی و دندان و سایر فرآیندهای پزشکی

اهمیت اطلاع مصرف وارفارین به پزشک یا پرستارتان اهمیت بسیاری دارد. اگر جراحی، دندان سازی یا دیگر فرآِیندهای پزشکی دارید، ممکن است نیاز به توقف مصرف وارفارین دارید.

سفر

اگر قصد سفر دارید، حتما پیش از آن شرایط خود را با پزشک یا پرستارتان بررسی کنید. در طول سفر، حتما می بایست داروهای خود را در تمام مدت همراه خود داشته باشید. هرگز داروها را درون چمدان خود نگذارید.

بایدها و نبایدهای رایج

بایدها نبایدها
مراقب علائم و نشانه های خون ریزی باشید. هیچگاه دوز مصرفی خود را دو برابر نکنید
هنگام بیماری و یا آسیب دیدگی، حتما با پزشک خود تماس بگیرید. بدون مشورت با پزشک خود مصرف هیچ داروی شیمیایی، گیاهی و یا مکمل غذایی را شروع نکنید.
وارفارین را حتما طبق تجویز پزشک مصرف کنید. هرگز دوز مصرف وارفارین را بدون اطلاع پزشک خود تغییر ندهید.
حتما به پرستاران یا دندان پزشک خود مصرف وارفارین را اطلاع دهید.
آزمایشات خون را به طور مکرر و در زمان مقرر انجام دهید.

وارفارین با برخی داروها تداخل دارد.

بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند می بایست پیش از مصرف هرگونه داروی جدید، شامل داروهای بدون نسخه، داروهای گیاهی، ویتامین ها یا هر محصول دیگری، با پزشک خود مشورت کنند. بسیاری از داروها می توانند تاثیر وارفارین را تغییر داده و منجر به تغییر INR خیلی زیاد یا خیلی کم شود. برخی از رایج ترین مسکن های بدون نسخه شامل ایبوپروفن (با نام تجاری ادویل) و ناپروکسن (با نام تجاری آلو) اثرات آنتی کوگلانت وارفارین را بالا برده و احتمال خون ریزی خطرناک را افزایش می دهد.

وارفارین با الکل و غذاهای خاصی تداخل دارد.

  • الکل: مصرف الکل می تواند بر چگونگی متابولیسم وارفارین در بدن تاثیر بگذارد. بیماران تحت درمان با وارفارین می بایست از خوردن الکل اجتناب کرده و مصرف آن به 1 الی دو وعده در برخی مواقع محدود شود؛ یک الی دو بار در روز برای مردان و یک بار برای زنان. تاثیر ضد انعقادی الکل می تواند خطر خون ریزی را افزایش دهد، حتی هنگامی که INR در حد نرمالی باشد.
  • غذاها: برخی غذاها در اثرگذاری وارفارین تداخل ایجاد می کنند. مهمترین نکته این است که از دستور غذایی معمول خود تبعیت کرده و هیچ تغییر اساسی در رژیم غذایی خود بدون مشورت با پزشک ایجاد نکنید.
  • ویتامین K: مصرف مواد غذایی حاوی مقادیر بالای ویتامین K می تواند منجر به کاهش سطح PT و INR شده و تاثیر وارفارین را کم کرده و به طور بالقوه خطر انعقاد خون را افزایش دهد. بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند می بایست مصرف هفتگی ویتامین K را تنظیم کنند. بیشترین میزان این ویتامین در سبزیجات سبز و برگدار مانند بروکلی، کاهو و اسفناج یافت می شود. نیازی به عدم مصرف این سبزیجات نیست؛ اما می بایست مقدار استفاده از آن را ثابت نگه دارید.

سیستم پرسش و پاسخ

ثبت سوال جدید

برای ثبت پرسش خود از دکتر می توانید از این قسمت استفاده کنید.

پیگیری سوال قبل

برای پیگیری پاسخ سوال خودتون و نمایش آن کد رهگیری خود را در این قسمت وارد کنید.
تصاویر پیوست امکان انتخاب تا ۵ تصویر وجود دارد. جهت انتخاب چندگانه کلید Ctrl را نگه دارید.
© همیارسیستم
پرسش از دکتر